تعداد رقبای جایزه اسکار فیلم خارجی‌زبان به ۴۶ رسید


تعداد رقبای جایزه اسکار فیلم خارجی‌زبان به ۴۶ رسید

سینما و تلویزیون > سینمای‌ جهان – همشهری آنلاین:
آخرین مهلت معرفی فیلم‌های خارجی‌زبان به آکادمی علوم و هنرهای سینمایی اول اکتبر (۹ مهر) است.

به گزارش هنرآنلاين؛ شیلی، مصر، جمهوری چک، بوسنی و هرزگوین، جمهوری دومینیکن، عراق، مونته‌نگرو، پاناما و پرتغال در روزهای اخیر، نمایندگان خود برای حضور در بخش فیلم خارجی‌زبان نود و یکمین دوره جوایز اسکار را به آکادمی علوم و هنرهای سینمایی معرفی کرده‌اند.

“و ناگهان سحر” (And Suddenly the Dawn) به کارگردانی سیلویو کایوتزی نماینده شیلی در اسکار خواهد بود. این فیلم با بازی خولیو یونگ و سرخیو هرناندز در جشنواره مونترال جایزه بزرگ را دریافت کرد. داستان درباره پانچو ولوسو نویسنده ستون شایعات است که بعد از ۴۰ سال زندگی در پایتخت به شهر زادگاه خود بازمی‌گردد. او در اینجا هم با گذشته خود روبرو می‌شود و هم با روند نوشتن یک رمان که شخصیت‌های آن خودش، معشوقه‌اش و دوستان نزدیکش هستند.

“و ناگهان سحر”

شیلی در سال‌های اخیر عملکرد بسیار خوبی در جوایز اسکار داشته است. این کشور سال گذشته با “یک زن شگفت‌انگیز” به کارگردانی سباستین للیو برنده اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان شد. “نه” به کارگردانی پابلو لارین نیز در ۲۰۱۲ در این بخش نامزد بود. شیلی در سال ۲۰۱۶ با “داستان خرس” به کارگردانی گابریل اوسوریو بارگاس اسکار بهترین فیلم کوتاه انیمیشن را دریافت کرد که اولین اسکار این کشور بود.

مصر فیلم “یوم‌الدین” (Yomeddine) به کارگردانی‌ای. بی. شاوکی را به اسکار فرستاد. این فیلم که تولید مشترک مصر و استرالیاست، اولین بار در دنیا امسال در بخش مسابقه رسمی جشنواره کن روی پرده رفت. “یوم‌الدین” درباره گروهی بی‌خانمان از جمله یک فرد سابقاً جذامی است که در جستجوی خانواده از نواحی روستایی مصر می‌گذرند.

“یوم‌الدین” از ۱۹۵۸ تاکنون سی و سومین فیلمی است که مصر به اسکار فرستاده است. هیچ‌یک از فیلم‌های قبلی نامزد نشدند.

جمهوری چک با فیلم جاده‌ای “Winter Flies” به کارگردانی اولمو اومرزو شانس خود را در بخش فیلم خارجی‌زبان انتخاب می‌کند. این فیلم درباره مارا دختری با اعتمادبه‌نفس و هدوس پسری عجیب‌وغریب است که برای ماجراجویی با ماشین راهی سفری جاده‌ای در مناطق یخزده می‌شوند. فیلم تولید مشترک جمهوری چک، اسلواکی، اسلوونی و لهستان است.

“Winter Flies” امسال در جشنواره فیلم کارلووی واری جایزه بهترین کارگردان را برای اومرزو به همراه داشت. این سومین فیلم بلند داستانی اومرزو است. او اهل اسلوونی است.

جمهوری چک پس از جدایی از اسلواکی در ۱۹۹۳ تا سال گذشته ۲۴ فیلم به آکادمی معرفی کرد. در ۱۹۹۶، “کولیا” به کارگردانی یان اسوراک برنده جایزه اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان شد. “اگر متفرق شویم، سقوط می‌کنیم” به کارگردانی یان ربیک و “Zelary” به کارگردانی اوندری ترویان به ترتیب در ۲۰۰۰ و ۲۰۰۳ نامزد اسکار شدند.

بوسنی و هرزگوین فیلم “هرگز ترکم نکن” (Never Leave Me) به کارگردانی آیدا بگیچ را به نمایندگی از خود به آکادمی معرفی کرد. این فیلم روایتگر زندگی سه پسر سوری پناهنده در ترکیه است که در تلاش برای بهبودی روحی و فراموش کردن گذشته سخت خود هستند.

“هرگز ترکم نکن” چهارمین فیلم بلند داستانی بگیچ ۴۲ ساله است. دو فیلم “برف” محصول ۲۰۰۸ و “بچه‌های سارایوو” محصول ۲۰۱۲ به کارگردانی او نماینده بوسنی و هرزگوین در اسکار بودند.

“هرگز ترکم نکن” هفدهمین فیلمی است که بوسنی و هرزگوین به آکادمی معرفی می‌کند. این کشور در ۲۰۰۲ برای فیلم “سرزمین بی‌طرف” به کارگردانی دنیس تانوویچ اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان را دریافت کرد.

“سفر” (The Journey) به کارگردانی محمد الدراجی نماینده عراق در اسکار خواهد بود. این فیلم که با بودجه‌ای یک میلیون دلاری ساخته شده است، اولین بار در دنیا سال گذشته در بخش سینمای معاصر جهان جشنواره فیلم تورنتو به نمایش درآمد و امسال در بخش “جلوه‌گاه شرق” سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر روی پرده رفت.

“سفر” تولید مشترک عراق، کانادا، انگلیس، فرانسه، قطر و هلند است. داستان فیلم در یکی از شب‌های دسامبر ۲۰۰۶ در نزدیکی یک ایستگاه قطار در بغداد روی می‌دهد و درباره زنی به نام سارا است که در آستانه انجام عملی دور از ذهن قرار دارد و…

“سفر” پنجمین فیلم بلند داستانی الدراجی ۴۰ ساله و بعد از “رویاها” در ۲۰۰۷ و “پسر بابل” در ۲۰۱۰، سومین فیلم اوست که به نمایندگی از عراق به بخش فیلم خارجی‌زبان معرفی می‌شود. عراق تا سال گذشته هشت بار در رقابت اسکار فیلم خارجی‌زبان شرکت کرد. این کشور هنوز نامزد نشده است.

مونته‌نگرو با تریلر سیاسی “ایسکرا” (Iskra) به کارگردانی گویکو برکولیان در بخش فیلم خارجی‌زبان جوایز اسکار ۲۰۱۹ حضور دارد. داستان درباره پیتار (میرکو ولاهوویچ) یک کارآگاه بازنشسته است که تنها بهانه‌اش برای ادامه زندگی، دخترش ایسکرا است که یک خبرنگار بلندپرواز است. ایسکرا در حال تحقیق درباره ناپدید شدن چهره‌های سیاسی در دوران پرآشوب پس از سقوط کمونیست‌ها در دهه ۱۹۹۰ است. وقتی ایسکرا ناپدید می‌شود، خاطرات پیتار از گذشته زنده می‌شود و…

“ایسکرا”

مونته‌نگرو از ۲۰۱۳ تا سال گذشته چهار بار در اسکار شرکت کرد، اما هنوز نامزد نشده است.

” Cocote” اولین تجربه کارگردانی نلسون کارلو دی لوس سانتوس آریاس به نمایندگی از جمهوری دومینیکن در اسکار رقابت می‌کند. فیلم درباره یک پروتستان انجیلی است که در شهر زادگاه خود در مراسم تشییع پدرش شرکت می‌کند، جایی که باید در مناسک مذهبی که برخلاف باورهای اوست حضور داشته باشد و برای انتقام از قاتل تحت فشار قرار می‌گیرد.

این فیلم سال گذشته در جشنواره مار دل پلاتا برنده دو جایزه شد و در جشنواره‌های سن سباستین، لوکارنو، استانبول و هامبورگ نیز حضور داشت. جمهوری دومینیکن تا سال گذشته ۱۰ فیلم به آکادمی معرفی کرد. هیچ‌کدام از آن فیلم‌ها نامزد نشدند.

مستند “روبن بلادس نام من نیست” (Ruben Blades Is Not My Name) به کارگردانی ابنر بنیم درباره روبن بلادس بازیگر پانامایی و موزیسین برنده جایزه گرمی نماینده پاناما در اسکار است.

این فیلم زندگی بلادس را از طریق چند کنسرت او در سراسر دنیا، همین‌طور در پاناما سیتی و منهتن دنبال می‌کند و پرتره‌ای شخصی از محبوب‌ترین ستاره پاناماست که در عین حال وزیر گردشگری این کشور هم هست و در ۱۹۹۴ نامزد ریاست جمهوری بود. بلادس که یک فعال سیاسی است و در رشته حقوق بین‌الملل از دانشگاه هاروارد مدرک فوق لیسانس دارد، اوایل امسال گفت شاید در ۲۰۱۹ در انتخابات ریاست جمهوری پاناما شرکت کند. “روبن بلادس نام من نیست” در جشنواره فیلم SXSW برنده یک جایزه شد.

“شانس” (۲۰۰۹) اولین فیلم بلند داستانی ابنر بنیم، اولین فیلم پانامایی بعد از ۶۰ سال بود و در زمان اکران از فیلم پرفروش “آواتار” نیز بیشتر فروخت. مستند “حمله” به کارگردانی او درباره حمله سال ۱۹۸۹ آمریکا به پاناما، در ۲۰۱۴ اولین نماینده پاناما در بخش فیلم خارجی‌زبان بود. “روبن بلادس نام من نیست” پنجمین فیلمی است که پاناما به اسکار می‌فرستد. این کشور هنوز نامزد نشده است.

“سفر” (Pilgrimage) به کارگردانی ژوا بوتیو از سوی پرتغال برای رقابت در بخش فیلم خارجی‌زبان به اسکار معرفی شد. داستان فیلم درباره فرنو مندس پینتو نویسنده و جهانگرد پرتغالی است که در مارس ۱۵۳۷ در جستجوی پول و شهرت راهی هند ‌شد. فیلم موفقیت‌ها و شکست‌های مندس را در دوران ۲۱ سال سفر او به شرق به تصویر می‌کشد.

پرتغال از ۱۹۸۰ تا سال گذشته ۳۴ بار در رقابت اسکار فیلم خارجی‌زبان شرکت کرد. این کشور هنوز نامزد نشده است.

در روزهای اخیر چند کشور دیگر از جمله برزیل، کامبوج، یونان، پاراگوئه، روسیه، صربستان، سنگاپور، کره جنوبی و ونزوئلا نیز نمایندگان خود در بخش فیلم خارجی‌زبان را به آکادمی معرفی کردند.

“سیرک اسرارآمیز بزرگ” (The Great Mystical Circus) به کارگردانی کاکا جیه‌گیش به نمایندگی از برزیل در بخش فیلم خارجی‌زبان حضور خواهد داشت. این فیلم اولین بار در دنیا ماه مه در بخش نمایش‌های ویژه هفتاد و یکمین دوره جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد. “سیرک اسرارآمیز بزرگ” بر اساس شعری سروده ژرژ دی لیما شاعر، نویسنده و سیاستمدار برزیلی ساخته شده و درباره رابطه عاشقانه یک اشراف‌زاده و یک بندباز و ماجراهای خانواده‌ای اتریشی و صاحب یک سیرک در اوایل قرن بیستم است.

برزیل تا سال گذشته ۴۵ فیلم برای رقابت در بخش فیلم خارجی‌زبان به آکادمی معرفی کرد و تاکنون چهار بار نامزد دریافت این جایزه بوده است.

مستند “گورهای بی‌نام” (Graves Without a Name) تازه‌ترین ساخته ریتی پان کارگردان و تهیه‌کننده ۵۳ ساله نماینده کامبوج در بخش فیلم خارجی‌زبان خواهد بود.

پان که مقیم فرانسه است، بیشتر به خاطر ساخت فیلم‌هایی که به نسل‌کشی خمرهای سرخ در کامبوج پرداخته است شهرت دارد. مستند “تصویر گمشده” به کارگردانی او در سال ۲۰۱۳ تنها نامزدی کامبوج در بخش اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان را به همراه آورد. این کشور تا سال پیش شش بار در رقابت فیلم خارجی‌زبان شرکت کرد. پان همچنین یکی از تهیه‌کنندگان فیلم “اول پدرم را کشتند” به کارگردانی آنجلینا جولی است که سال گذشته نماینده کامبوج در بخش فیلم خارجی‌زبان جوایز اسکار بود و نامزد جایزه گلدن گلوب و بفتا شد. او امسال در سی و ششمین جشنواره جهانی فیلم فجر “جایزه صلح” را دریافت کرد.

پان در “گورهای بی‌نام” بار دیگر تأثیرات ماندگار نسل‌کشی در کامبوج را مورد بررسی قرار می‌دهد. این بار یک پسر ۱۳ ساله که بیشتر اعضای خانواده خود را از دست داده است، تلاش می‌کند گورهای آن را پیدا کند.

یونان با فیلم “پولیکسنی” (Polyxeni) به کارگردانی دورا ماسکلاوانو شانس خود را در جوایز اسکار امتحان می‌کند. این فیلم داستان دختری ۱۲ ساله به نام پولیکسنی است که خانواده‌ای یونانی در قسطنطنیه او را به فرزندی می‌پذیرد. او زندگی جدیدی را آغاز می‌کند، اما ۱۵ سال بعد وقتی ناپدری‌اش اموال خود را برای او کنار می‌گذارد، خود را در مرکز توطئه‌ اطرافیان می‌بیند.

یونان تا پیش از این ۳۷ بار در رقابت اسکار فیلم خارجی‌زبان شرکت کرده و پنج بار در این بخش نامزد شده، اما تاکنون برنده نشده است. “Dogtooth” به کارگردانی یورگوس لانتیموس آخرین فیلم یونانی است که به فهرست پنج نامزد نهایی بخش فیلم خارجی‌زبان راه پیدا کرد. این فیلم سال ۲۰۱۰ نامزد اسکار شد.

“وارثین” (The Heiresses) به کارگردانی مارچلو مارتینزی نماینده پاراگوئه در اسکار خواهد بود. این فیلم اولین بار در دنیا فوریه پیش در بخش مسابقه بین‌الملل جشنواره برلین نمایش داده شد و جایزه آلفرد بائر (خرس نقره‌ای) را برد.

“وارثین” داستان دو زن به نام‌های چلا و چیکیتا از خانواده‌هایی ثروتمند در آسونسیون در پاراگوئه است که بیش از ۳۰ سال است با هم هستند، اما به‌تازگی وضعیت مالی آن‌ها خراب شده است، به‌طوری که مجبور شده‌اند اموالی را که به ارث برده‌اند، بفروشند. وقتی اوضاع بدتر می‌شود، چیکیتا به جرم کلاه‌برداری به زندان می‌افتد و اینجاست که چلا با یک واقعیت جدید روبرو می‌شود…

این فیلم تولید مشترک پاراگوئه، آلمان، اروگوئه، نروژ، برزیل و فرانسه است. آنا برون، مارگاریتا ایرون و آنا ایوانووا در “وارثین” بازی می‌کنند که اولین فیلم بلند داستانی مارتینزی است. “وارثین” سومین فیلمی است که پاراگوئه از سال ۲۰۱۵ به آکادمی معرفی کرده است. دو فیلم قبلی نامزد نشدند.

“سوبیبور” (Sobibor) به کارگردانی کنستانتین خابنسکی به نمایندگی از روسیه در اسکار رقابت می‌کند. داستان این فیلم در دوران جنگ جهانی دوم روی می‌دهد و درباره شورش در اردوگاه مرگ سوبیبور در لهستان در ۱۹۴۳ است که الکساندر پچرسکی افسر شوروی سابق رهبری آن را به عهده داشت.

فیلم از روی کتابی نوشته ایلیا واسیلیف ساخته شده و شورشی را به تصویر می‌کشد که به فرار گسترده زندانیان منجر شد و از آن به‌عنوان تنها شورش موفق در یک اردوگاه مرگ نازی‌ یاد می‌شود. “سوبیبور” اولین تجربه کارگردانی خابنسکی بازیگر است و خودش نقش اصلی را بازی می‌کند. کریستوفر لمبرت بازیگر آمریکایی-فرانسوی در فیلم در نقش کارل فرنتزل رئیس اردوگاه نازی ظاهر شده است. “سوبیبور” از سوم مه در روسیه اکران شد و پنج میلیون دلار فروخت.

“سوبیبور”

“سوبیبور” بیستمین فیلمی است که روسیه از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۹۱ به آکادمی معرفی می‌کند. این کشور در ۱۹۹۴ با فیلم آفتاب‌سوخته” ساخته نیکیتا میخالکوف برنده اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان شد. روسیه تاکنون شش بار دیگر نیز در این بخش نامزد شده است. این کشور آخرین بار سال گذشته با “بدون عشق” ساخته آندری زویاگینتسف شانس دریافت جایزه بهترین فیلم خارجی‌زبان را داشت. “لویاتان” دیگر ساخته زویاگینتسف نیز نامزد اسکار شد. شوروی سابق سه بار برنده اسکار این بخش شد و شش بار دیگر هم نامزد بود.

“خلاف‌کارها” (Offenders) به کارگردانی دیان زچویچ نماینده صربستان در اسکار خواهد بود. این تریلر بر سه دانشجو متمرکز است که به‌طور جداگانه می‌کوشند نظریه آشوبگری “تتریس” پیشنهادی استاد جامعه‌شناسی تک‌روی خود را در شهر تجربه کنند. برابر با این نظریه، ماهیت انسانی به شکلی اجتناب‌ناپذیر از نظم به آشوب و هرج‌ومرج منتهی می‌شود.

زچویچ یک کارگردان مؤثر است و ده‌ها فیلم و سریال در کارنامه دارد. او در سطح بین‌المللی بیش از همه با فیلم “دشمن” (۲۰۱۱) شهرت دارد که در جشنواره‌های صوفیه و تسالونیکی برنده جایزه شد.

“خلاف‌کارها” اولین بار در دنیا اکتبر ۲۰۱۷ در جشنواره بین‌المللی فیلم شیکاگو روی پرده رفت. این فیلم بیست و پنجمین فیلمی است که صربستان از زمان جدایی از یوگسلاوی در ۱۹۹۲ تاکنون به آکادمی معرفی کرده است. هیچ‌کدام از فیلم‌های قبلی نامزد نشده‌اند. در ۲۰۰۸، فیلم “تله” به کارگردانی گوران مارکوویچ به فهرست کوتاه نامزدهای اسکار فیلم خارجی‌زبان راه پیدا کرد.

سنگاپور با درام اکشن “پسران بوفالو” (Buffalo Boys) به کارگردانی مایک ویلوان در اسکار شرکت می‌کند. داستان فیلم در قرن نوزدهم روی می‌دهد و تلفیقی از یک داستان غرب وحشی با عناصر تاریخی و فرهنگی اندونزی است. “پسران بوفالو” مضامین جهانی مانند روابط خانوادگی و عدالت را مورد توجه قرار می‌دهد. فیلم اولین بار در دنیا ماه ژوئیه در جشنواره فانتازیا در کانادا نمایش داده شد.

“پسران بوفالو”

سنگاپور از ۲۰۰۵ تا سال گذشته ۱۱ بار در رقابت اسکار شرکت کرد، اما نامزد نشد.

کره جنوبی “سوختن” (Burning) تازه‌ترین ساخته لی چانگ-دونگ را برای رقابت در بخش اسکار فیلم خارجی‌زبان به آکادمی معرفی کرد. این فیلم اولین بار در دنیا امسال در بخش مسابقه رسمی جشنواره کن به نمایش درآمد و در حالی که خیلی‌ها آن را بخت اصلی برای دریافت جایزه نخل طلایی می‌دانستند، از سوی داوران این بخش نادیده گرفته شد، هرچند از سوی فدراسیون بین‌المللی منتقدان فیلم (فیپرشی) به‌عنوان فیلم‌ برتر بخش‌ مسابقه جشنواره کن انتخاب شد.

تریلر رمانتیک “سوختن” با بازی یو آه-این، استیون یون و جون جونگ-سو از روی داستانی کوتاه نوشته هاروکی موراکامی نویسنده تحسین‌شده ژاپنی که ابتدا در نیویورکر منتشر شد، ساخته شده است. داستان فیلم درباره اتفاقی مرموز است که زندگی سه جوان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. جانگسو مأمور تحویل کالا با هائمی دختری که زمانی در محله او زندگی می‌کرد، روبرو می‌شود. هائمی از جانگسو می‌خواهد وقتی او به آفریقا سفر می‌کند مراقب گربه‌اش باشد. هائمی از سفر برمی‌گردد و یک مرد جوان اسرارآمیز به نام بن را که در سفر با او آشنا شده است، به جانگسو معرفی می‌کند. یک روز بن با جانگسو درباره نامعمول‌ترین سرگرمی خود صحبت می‌کند و…

“سوختن”

کره جنوبی برای سومین بار فیلمی به کارگردانی چانگ-دونگ را به اسکار می‌فرستد. “آفتاب پنهان” در ۲۰۰۷ و “Oasis” در ۲۰۰۲ دو فیلم دیگر بودند. او در ۲۰۱۰ با فیلم “شعر” در جشنواره کن جایزه بهترین فیلمنامه را برد.

“سوختن” سی‌امین فیلمی است که کره جنوبی تاکنون به آکادمی معرفی کرده است. این کشور هنوز در بخش فیلم خارجی‌زبان نامزد نشده است.

“خانواده” (The Family) به کارگردانی گوستاوو روندون کوردووا نماینده ونزوئلا در اسکار خواهد بود. این فیلم سال ۲۰۱۷ در بخش هفته منتقدان جشنواره کن روی پرده رفت. “خانواده” درباره یک پدر و پسر نوجوان اوست که بعد از یک مجادله در نزدیکی کاراکاس که زندگی آن‌ها را به خطر می‌اندازد، ناچار به فرار می‌شوند.

ونزوئلا تا سال پیش ۲۷ فیلم به آکادمی معرفی کرد که هیچ‌کدام نامزد اسکار فیلم خارجی‌زبان نشدند.

مجارستان، اتریش، فلسطین، کلمبیا، کرواسی، اکوادور، فنلاند، گرجستان، کوزوو، لتونی، لوکزامبورگ، هلند، نروژ، آلمان، اوکراین، سوئد، اسپانیا، ژاپن، بلژیک، اسرائیل، لیتوانی، بریتانیا، ترکیه، استونی، سوئیس، رومانی، اسلواکی و بلاروس، از دیگر کشورهایی هستند که در روزها و هفته‌های اخیر نمایندگان خود در اسکار را معرفی کرده‌اند.

آخرین مهلت معرفی فیلم‌های خارجی‌زبان به آکادمی اول اکتبر ۲۰۱۸ (۹ مهر) است. رأی‌گیری برای انتخاب نامزدهای اسکار فیلم خارجی‌زبان در دو مرحله انجام می‌شود. ابتدا ۹ فیلم به فهرست کوتاه راه پیدا می‌کنند و در نهایت پنج فیلم به‌عنوان نامزدهای نهایی معرفی می‌شوند که اسامی آن‌ها ۲۲ ژانویه ۲۰۱۸ (۲ بهمن) همراه نامزدهای دیگر بخش‌های جوایز اسکار اعلام خواهد شد. فیلم‌های ارائه‌شده باید در فاصله اول اکتبر ۲۰۱۷ تا ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۸ در کشور خود اکران عمومی شده باشند.

نود و یکمین دوره جوایز اسکار یکشنبه ۲۴ فوریه ۲۰۱۹ (بامداد دوشنبه ۶ اسفند به وقت ایران) برگزار می‌شود.

سال گذشته ۹۲ کشور نمایندگان خود را برای رقابت در بخش فیلم خارجی‌زبان نودمین دوره جوایز اسکار معرفی کردند که یک رکورد جدید بود.

منبع: همشهری آنلاین

به این پست امتیاز دهید.
بدون رای!